sohbet odaları

İBNÜ’S-SEBİL

Kelime anlamıyla “yol oğlu” demek olan ve Araplar arasında yolcu, uzun süredir yolda olan anlamlarına gelen ibnü’s-sebîl, dinî bir kavram olarak, yolda kalmış kimse için kullanılmaktadır. Kur’ân-ı Kerim’de, zekattan ve ganimetin 1/5’inden yolda kalmışlara verileceği belirtilmiş (Tevbe, 9/60; Enfâl, 8/41; Haşr, 59/7); ayrıca bunlara yardım edilmesi tavsiye edilmiştir (Bakara, 2/177, 215; Nisâ, 4/36; İsrâ, 17/26; Rûm 30/38).

Fakihlerin çoğunluğuna göre, ibnü’s-sebîl, kendi memleketinde malı olmakla birlikte, bulunduğu yerde malı, parası olmayan, bu nedenle yolda kalan kimseyi ifade etmektedir. Gurbette, herhangi bir sebeple muhtaç duruma düşen kimse, memleketinde malı da olsa, bundan yararlanamadığı sürece, fakir olarak kabul edilir ve kendisine zekattan hisse verilir. Yolda kalan kimseye, yolculuğuna devam etmeye veya malının bulunduğu yere dönmeye yetecek kadar zekat verilebilir.

Yolcuya zekat verilebilmesi için memleketine dönebilecek kadar parası bulunmaması ve yolculuğa meşrû bir amaçla çıkması gerekir. Malı bulunduğu halde, çeşitli baskılar sonucunda ülkesini terk etmek zorunda kalan mültecilere de, ibnü’s-sebil olarak zekat verilir. (İ.P.)

Bir yanıt bırakın, or Geri İzleme kendi sitenizden.

Yorumuzu Yazın

Giriş yapmanız gereklidir giriş yap Yorum yazmak için.

Genel Genel The title of your home page Your Content Here